“Profiteurs”, “saboteurs” — het zijn woorden die snijden, maar zelden verhelderen. Wanneer politici in een actualiteitsprogramma de ziekenfondsen of andere actoren in de sociale zekerheid op die manier wegzetten, is dat geen analyse meer, maar framing. En framing is geen beleid. Het is een rookgordijn.

Natuurlijk bestaan er misbruiken. Natuurlijk moet wie het systeem uitbuit, aangepakt worden. Daarover bestaat weinig discussie. Maar wie hele sectoren of groepen mensen over dezelfde kam scheert, ondergraaft precies datgene wat onze samenleving overeind houdt: wederzijds vertrouwen. Niemand kiest ervoor om ziek te zijn. Niemand vraagt om afhankelijk te worden van een systeem dat net gebouwd is op solidariteit. Wie dat systeem reduceert tot een speeltuin van profiteurs, zaagt aan de poten van zijn eigen legitimiteit.

Het is bovendien te gemakkelijk. Terwijl met de vinger gewezen wordt naar ziekenfondsen, patiënten of zorgverleners, blijven fundamentele vragen onderbelicht. Hoe komt het dat het begrotingstekort structureel blijft terugkeren? Welke politieke keuzes liggen aan de basis van die evolutie? En waarom lijkt de verontwaardiging selectief — luid wanneer het over “de ander” gaat, opvallend stil wanneer het over politieke privileges, vergoedingen of achterpoortjes gaat?

De geloofwaardigheid van de politiek staat of valt met consistentie. Je kan niet enerzijds harde taal gebruiken over vermeend misbruik en anderzijds de indruk wekken dat regels buigzaam zijn wanneer het jezelf of je collega’s uitkomt. Burgers zien dat. En ze onthouden het.

Daarom is het tijd om de rollen om te draaien. Minder beschuldigingen, meer verantwoordelijkheid. Minder slogans, meer onderbouwde keuzes. En ja, ook: strengere en afdwingbare deontologische regels voor parlementsleden, met echte consequenties bij overtredingen. Wie het vertrouwen van de burger wil herstellen, moet beginnen bij zichzelf.

Het publieke debat heeft nood aan nuance, niet aan volume. Aan oplossingen, niet aan zondebokken. Want wie blijft roepen dat iedereen een profiteur is, zal vroeg of laat ontdekken dat niemand nog wil luisteren — en dat het echte probleem intussen gewoon blijft bestaan.

Geert Messiaen

Izegemseaardeweg 198

8800 Roeselare

 

Uw uitspraak dat “we de schade gelukkig hebben kunnen beperken” klinkt als pure slogantaal. Ondertussen zitten we met een verontrustend begrotingstekort, en dat na een relatief korte bestuursperiode van de huidige regering. Het kan niet geloofwaardig zijn om alle schuld bij vorige regeringen te leggen.

 

Het geld is niet op — het wordt verkeerd besteed. Er gaat te veel naar nutteloze projecten en subsidies. De overheid en haar instellingen moeten dringend gesaneerd worden.De staat leeft boven zijn stand - zei men eerder , welnu dit is nog altijd het geval .

 

Wanneer u zegt: “Als grootste partij hebben we onze job gedaan en veel tegengehouden,” klinkt dat eerder als een bekentenis van machteloosheid dan als een prestatie. Besturen is meer dan blokkeren.

 

En dan opnieuw extra uitgaven: steun aan Oekraïne, meer defensiebudget. Twee eenvoudige voorbeelden uit talrijke. Begrijpe wie kan, terwijl de begroting ontspoort.

 

Uw oproep om “de ambitie hoger te stellen” is misplaatst. Om het eenvoudig te zeggen: leer eerst stappen, en begin dan pas te lopen.

 

Wat betreft de hervorming van medische adviseurs: dat idee verdient debat. Maar uw uitspraak dat controlediensten hun werk niet te goed mogen doen omdat dit leden en inkomsten kost voor ziekenfondsen, is onaanvaardbaar. Uiteraard moet belangenvermenging vermeden worden en aangepakt worden - ook in de politiek, waar velen meerdere mandaten combineren.

 

Uw kritiek op ziekenfondsen is een ongenuanceerde aanval op organisaties die vaak degelijk werk leveren. Misbruik moet aangepakt worden, zeker — maar dat geldt evenzeer voor de politiek zelf. Denk aan politici die vertrekken met een royale vergoeding en later via achterpoortjes terugkeren.

 

Wat hebt u concreet gedaan voor gepensioneerden? Bitter weinig tot niets.

 

Als apotheker zou u bovendien moeten weten dat de farmaceutische sector één van de grootste kostenposten is binnen de ziekteverzekering. Pak dat probleem aan.

 

U verwijst naar de federale staatsschuld, maar vergeet gemakshalve de sterk gestegen schulden op Vlaams niveau, waar uw partij al jaren mee bestuurt.

 

Uw vergelijking over doktersbezoeken getuigt van een gebrek aan inzicht in het verschil tussen verplichte , aanvullende verzekering, vrije verzekering en remgeld . Uw uitspraken over ziekenfondsen zijn niet alleen onjuist, maar ook intellectueel oneerlijk.

 

Misschien zou het zelfs waardevol zijn mochten beleidsmakers, net zoals in andere sectoren, tijdelijk “stage lopen” binnen  organisaties zoals ziekenfondsen en landsbonden om de dagelijkse werking en uitdagingen beter te leren kennen en waarderen.

 

“We zijn het ziekste land van Europa,” zegt u. Maar dat ligt niet aan de werkende bevolking. Het ligt aan politieke verspilling: te veel structuren, te veel niveaus, te veel mandaten, te veel subsidies op alle niveaus .

 

Dat zijn de echte prioriteiten.

 

Bezin eer ge begint.

 

Geert Messiaen

Izegemseaardeweg 198

8800 Roeselare

 IS VREDE EEN UTOPIE ?    

     

 Integrale tekst van mijn
toespraak - bezinning tijdens het Remembrance-concert op zaterdag 9 november
2024 in de Sint Michielskerk te Roeselare.     

      

 Remembrance    

 He...
(Lees meer >>>)

 Oekene 11 november 2024    

     

 Verdwenen vlag van de Oekense
Oudstrijdersbond opnieuw met fierheid aanwezig aan het oorlogsmonument te
Oekene bij de herdenking van Wapenstilstand 11 november 2024.    

     

 Geert ...
(Lees meer >>>)