Want
hoewel de sociale onvrede over besparingen en hervormingen tastbaar en
zichtbaar zijn, is de regering,
genaamd Arizona de meerderheid kwijt. De realiteit verbloemt het niet, het
vertrouwen in de regeringsploeg neemt zienderogen af, althans in het
straatbeeld en vooral ook in de sociale media. - de enquête geeft echter een
totaal ander beeld, waarbij vragen bij kunnen gesteld worden.
Er
zijn inderdaad veel politieke ruis en conflicten tegelijk en de berichtgeving
lijkt niet te kloppen met wat we als "de realiteit" ervaren.
We zitten volop in een periode van politieke
spanningen in ons land.
De huidige politiek zit continu in crisis!
Er was ook de betoging van 100.000 mannen en
vrouwen.
Fundamentele
vragen luiden dan ook.
Op welke basis gebeurt- gebeurde die enquête? Wie wordt - werd hier ondervraagd?
Het
resultaat van de vragen in de enquête oogt positief.
Maar
wanneer je objectief naar de realiteit kijkt, lijkt die immers vaak een ander
beeld te tonen.
Neem
nu de kibbelende ministers in de federale als de deelregeringen - bijna
dagelijks. De ene discussie volgt de andere op. Denk aan de recente fratsen van
de voorzitter van Vooruit, met het plaatsen van persoonlijk personeel - de
personal brandmanager- marketing manager op de loonlijst van de kamer,
vervolgens het brokkenparcours van de minister van Justitie, de plannen en
uitspraken t.o.v; de vrouwen uitgaande van de pensioenminister, de discussies
rond onderwijs, de centenindex, de verhoging van BTW en accijnzen, het
feestelijk negeren van de vergrijzingsfactuur, verhoging Vlaamse zorgbelasting,
verhoging bijdrage geneesmiddelen, het dossier van de oorlogsbeurzen, berichten
over mysterieuze drones, legeraankopen voor miljarden terwijl de bevolking
drastisch moet inleveren, het kamelengedrocht van de mislukte btw-hervorming,
de meerwaardebelasting, het afnemen van de index, en de kritische reactie van
de Raad van State op bepaalde pensioenvoorstellen, aanhoudende miljarden steun
voor oorlogsmaterieel, de stijgende energiefactuur, het groeiende
begrotingstekort, met name een staatskas die 40 miljard euro in het rood gaat .
. Het zijn maar enkele voorbeelden uit een lange reeks en dit na amper 1,5 jaar
Arizona bestuur.
Wanneer
al die dossiers samenkomen, vraag ik me af of die peilingen nog een correcte
weerspiegeling geven van wat er werkelijk leeft.
Wordt
de juiste groep mensen bevraagd?
Worden
de juiste vragen gesteld?
En
hoe groot is de afstand tussen statistische cijfers en de dagelijkse realiteit
die burgers ervaren?
Misschien
is het gewoon een opeenstapeling van gebeurtenissen, maar het gevoel blijft dat
we in merkwaardige tijden leven. Tijden waarin politieke discussies,
mediaberichten en peilingen soms een beeld schetsen dat moeilijk te rijmen valt
met wat de burger zelf waarneemt.
Kortom:
ik begrijp het niet altijd meer. Het zijn, op zijn minst, bizarre en
mysterieuze tijden met al te veel Babylonische en verwarrende panelgesprekken
op TV en media en … met steeds dezelfde mensen
Nee,
deze laatste enquête is geenszins een objectieve weergave van hetgeen
dagelijks leeft op straat, of hetgeen we lezen in de sociale media.
Geert
Messiaen