Er zijn talloze personen met een handicap die al jaren wachten op ondersteuning. Vele ministers hebben op evenveel manieren geprobeerd om de wachtlijsten weg te werken. De huidige Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin heeft zich bij zijn aanstelling geëngageerd om tegen 2020 zorggarantie te bieden aan “de mensen met een handicap met de zwaarste ondersteuningsnood”.
En net in dat laatste zit een probleem. Het is volgens de Liberale Vereniging van Personen met een Handicap (LVPH) onmogelijk om de last van de ondersteuningsnood te gebruiken als selectiecriterium voor het al dan niet verzekeren van zorg of assistentie. Het kan toch niet dat in een welvarend land de overheid zich engageert om enkel in de meest schrijnende gevallen in te staan voor ondersteuning? Het is toch onredelijk dat ouders zelf moeten instaan voor ondersteuning van hun gehandicapt kind omdat er geen plaatsen zijn in een voorziening. Is het niet onrechtvaardig dat datzelfde kind als volwassene geen assistentie kan krijgen om zijn eigen leven uit te bouwen omdat beide ouders nog in leven zijn?
Om op deze en andere vragen een antwoord te krijgen, organiseert de minister op 6 en 7 juni een tweedaags colloquium. De bedoeling is om in een maatschappelijk debat over de toekomst van de zorg breed gedragen aanbevelingen voor de minister te formuleren.
LVPH heeft alvast een eerste aanbeveling voor de minister: maak voldoende extra middelen vrij om de ondersteuning die personen met een beperking nodig hebben, te organiseren en voorkom zo dat situaties ooit schrijnend kunnen worden, en meer, waarom wachten tot 2020?
Geert Messiaen
Voorzitter
Geert Messiaen
Thema's: Mutualiteit
Reageer op dit artikel
Reacties verschijnen na nalezing. Uw e-mailadres wordt nooit getoond.
Velden met * zijn verplicht. Uw e-mailadres blijft privé.