Persbericht

De liberale mutualiteiten verzetten zich tegen elke afbouw van de verplichte ziekteverzekering

Even was er dit weekend sprake van dat de tandverzorging en de kinesitherapie uit de verplichte ziekteverzekering zouden worden gehaald, omwille van de financiële problemen waarmee de sector al jaren kampt. De liberale mutualiteiten verzetten zich tegen elke inkrimping van onze gezondheidszorg. poor hen kan het niet dat de kosten worden afgewenteld op de patient, waardoor de verzorging onbetaalbaar wordt voor het gros van de bevolking.
Afgelopen weekend doken er geruchten op als zou eerste minister Verhofstadt eraan denken om de tandverzorging en de kinesitherapie uit de verplichte ziekteverzekering to halen. Dit zou betekenen dat de patiënt zelf volledig voor de kosten zou moeten opdraaien en zich eventueel aanvullend zou moeten verzekeren.

Alhoewel deze geruchten werden ontkend, is het een feit dat er naar scenario's wordt gezocht om iets to doen aan de steeds stijgende tekorten. De liberale mutualiteiten erkennen zeker het probleem en zijn tenvolle bereid om mee to zoeken naar een oplossing. Ze zullen zich echter to allen tijde verzetten tegen een afbouw van het stelsel.

Het Belgische stelsel van de ziekteverzekering behoort tot de best presterende ter wereld. Het verzekerde pakket is zeer ruim en dekt nagenoeg de hele bevolking. Mede door een goede ziekteverzekering is het armoedepercentage een van de laagste van de verschillende industrielanden.

Het stelsel is gebaseerd op twee pijlers: solidariteit en verantwoordelijkheid. Indien de regering belangrijke pakketten van het stelsel niet meer verplicht verzekert, wordt de bevolking gedwongen zich privé to verzekeren. Dit wordt voor velen onbetaalbaar.

De liberale mutualiteiten verzetten zich tegen privatisering omdat dit de poort opent naar een duale geneeskunde.

De sociale zekerheid wordt immers gefinancierd door bijdragen in functie van de economische draagkracht van eenieder. Volgens het verzekeringsprincipe echter moet iedereen een premie betalen in functie van het risico dat hij of zij vormt. De hoogste risico's inzake gezondheid zijn echter ongelijk verdeeld in de maatschappij. De laagstgeschoolden, de laagste beroepsniveaus en de laagste inkomens zullen er in verhouding meer mee worden geconfronteerd: een geringe financiële draagkracht gaat dus paradoxaal gepaard met hogere risico's en leidt tot ongelijkheid in de behandeling. Op een private verzekeringsmarkt zullen deze categorieën dus onder- of helemaal niet meer verzekerd zijn, waardoor er een systeem ontstaat voor twee soorten van burgers, één voor rijken en één voor armen of, m.a.w. een gezondheidszorg met twee snelheden.

Bovendien behouden de verzekeringsmaatschappijen de vrijheid tot risicoselectie: mensen met een minder goede gezondheid zullen dus hogere premies moeten betalen of niet worden aanvaard.

Tenslotte rijzen er nog heel wat vragen naar de haalbaarheid en de betaalbaarheid van een geheel of gedeeltelijk geprivatiseerd systeem. Er zal immers altijd nog heel wat overheidsgeld moeten gevonden worden om to voorkomen dat mensen die werkelijk steun nodig hebben, naast het sociale vangnet vallen.

De liberale mutualiteiten menen dat voor een oplossing van de immense financiële problemen van het stelsel, alle betrokken partners hun verantwoordelijkheid dienen op to nemen: de artsen, de ziekenfondsen, de regering en de sociale partners. Het is immers aan hen om er in de schoot van het RIZIV voor to zorgen dat de beschikbare financiële middelen zo adequaat mogelijk worden aangewend.

Geert Messiaen