“Niet de gezondheidszorg is kostelijk, maar de mens is me kostbaar”

Geert Messiaen over zijn nieuw boek "Gezondheid is geen koopwaar"

In zijn nieuw boek geeft Geert Messiaen, secretaris generaal van de Liberale Mutualiteiten, een bevattelijk overzicht van de geschiedenis, het heden en de toekomstige uitdagingen van de gezondheidszorg en ziekteverzekering in ons land. Persoonlijke beschouwingen en kritische kanttekeningen worden hierbij niet geschuwd. Als vurige voorstander van het solidariteitsbeginsel, wijst hij op de gevaren van de commercialisering en vermarkting van de gezondheidszorgen en houdt hij een warm pleidooi voor het sociaal-liberalisme: “Binnen een sociaal-liberale visie, moeten we de individuele behoeften van onze leden centraal stellen. De instandhouding van de instellingen mag daarom geen doel op zich vormen, het is een middel om op een efficiënte wijze medische zorgen en steun te verstrekken aan al wie het nodig heeft.” Naar aanleiding van de voorstelling van zijn boek, spraken we met de heer Messiaen over Europa, het leefmilieu, de vergrijzing en de ziekteverzekering, vier thema’s die hem na aan het hart liggen.

De Europese verkiezingen komen er aan. Wat zijn volgens u de belangrijkste uitdagingen die de beleidsvoerders zouden moeten aanpakken?

Vandaag de dag stellen we vast dat voor vele mensen Europa nog steeds een ‘ver van mijn bed show’ is. De weinig doorzichtige besluitvorming en administratie van de Europese instellingen werken dit deels in de hand. Ook gaat de aandacht vooral uit naar het economische en financieel beleid. Het nauwer betrekken van burgers bij de besluitvorming en de verdere uitbouw van een sociaal Europa zie ik dan ook als twee belangrijke uitdagingen voor de komende jaren. Zo zou de Europese commissie moeten aanzetten tot meer actie op het vlak van preventie en het voorkomen van milieuziekten. Een sociale zekerheid op Europese leest gestoeld acht ik op dit moment moeilijk haalbaar, daarvoor zijn de systemen in de verschillende lidstaten te ver uiteenlopend. Als liberale mutualist meen ik dat een sociaal Europa op drie pijlers dient te steunen: solidariteit, aandacht voor levenskwaliteit en een gezondheidsbeleid naar Belgisch model.

In uw boek besteedt u veel aandacht aan de leefmilieuproblematiek.

Volgens een studie van de Europese Unie wordt ieder van ons per dag aan gemiddeld 300 chemische stoffen blootgesteld. Ze zitten zowat overal in onze woon - en werkomgeving: in reinigingsproducten, cosmetica, textiel, meubelen,... Het is aangetoond men reeds een gezondheidsrisico kan oplopen wanneer men in contact komt met kleine hoeveelheden giftige stoffen.

Ook milieuvervuiling en vooral de uitstoot van fijn stof houden een sluimerend gevaar in voor onze gezondheid. Omdat het een complexe materie betreft, is er nood aan een samenhangend beleid rond milieuziekten. Vanwege onze nauwe betrokkenheid met leden en patiënten, zijn we als ziekenfonds goed geplaatst om deze problematiek op te volgen en om aan preventie te doen. Het lijkt me dan ook aangewezen om de ziekenfondsen die zich hiervoor willen inzetten, te betrekken bij de uitbouw van een volwaardig beleid dat het fenomeen van de milieuziekten kan aanpakken.

Onze leden zullen benieuwd zijn naar uw visie op de ouderen en vergrijzing.

De ouderen vormen een belangrijke groep in onze samenleving. Naast hun groeiend bevolkingsaandeel, dient ook rekening gehouden te worden met de maatschappelijke rol die ouderen vervullen. Denk maar aan de vele vormen van vrijwilligerswerk, het verenigingsleven of de oppas en opvoeding van kleinkinderen. Tal van maatschappelijke engagementen zouden ondenkbaar zijn zonder de inzet van senioren. Het wordt dan ook hoogdringend tijd dat de ouderenbewegingen en ouderen in het overleg met de overheden en politieke partijen erkend worden als een volwaardige gesprekspartner. Ik ben dan ook verheugd te mogen vaststellen dat een vereniging als LBV zich op dit vlak niet onbetuigd laat.

In het kader van de vergrijzing moeten we ook oog hebben voor de toenemende behoefte aan gezondheidszorgen. De gezondheidssector dient nog beter tegemoet te komen aan de noden op het vlak van geneeskundige verzorging, de rusthuisinfrastructuur en het rusthuisaanbod, de stimulering van de thuiszorg en de bestaanszekerheid. De Belgische regering staat dan ook voor een immense uitdaging om de kosten van de vergrijzing op te vangen.

U kant zich ook sterk tegen de vermarkting van de ziekteverzekering.

Enkel een onvoorwaardelijke solidariteit tussen oudere en jongere generaties, zieke en gezonde mensen, bemiddelde en minder bemiddelde burgers houdt het systeem van de verplichte ziekteverzekering in stand. Privatisering en commercialisering van de ziekteverzekering komt in feite neer op een risicoselectie, daar men vooral mikt op een jong, vitaal en bemiddelde publiek. Daarom ook mijn kritiek op het aanbod van welnessproducten waarmee sommige ziekenfondsen naar nieuwe leden hengelen. Wanneer marktprincipes geïntroduceerd worden binnen het stelsel van de verplichte verzekering, vrees ik dat het eind gauw zoek is.

Gezond in solidariteit is mijn leuze. Niet de gezondheidszorg is kostelijk, maar de mens is me kostbaar.

Het boek ‘Gezondheid is geen koopwaar’ is verkrijgbaar in de boekhandel vanaf medio juni 2009 of kan besteld worden via geert.messiaen@hotmail.com of geert.messiaen@mut400.be

De opbrengst van dit boek wordt integraal geschonken aan de mantelzorgorganisatie vzw Ondersteuning in Thuiszorg.

Geert Messiaen