Na het lezen van het artikel "Seingevers NMBS winkelen en slapen tijdens werkuren, wij vervelen ons dood" ( artikel in het Nieuwsblad van 14/11/2013) begrijp ik het citaat "Op een dood spoor zitten" nu beter.
Evenzeer begrijp ik nu ook het wellicht ingesproken bandje in de trein "We staan stil voor een gesloten sein".
Natuurlijk mogen en moeten we niet alle 2600 seingevers over dezelfde kam scheren, maar dat het alweer bij dit openbaar bedrijf ten dienste van de maatschappij voorvalt, is echt geen toeval meer.
En de pendelaar, de reiziger, de student zij "treinen" verder en moeten dagelijks blijven optornen tegen gesloten seinen, gestoorde wissels, stakingen, vertragingen, missen van aansluitingen, geen of gebrekkige communicatie en noem maar op.
Voor hoe lang nog dergelijke toestanden ?
Geert Messiaen
Eindelijk het volledig West-Vlaamse woordenboek
Geert Messiaen
Thema's: Algemeen
Reageer op dit artikel
Reacties verschijnen na nalezing. Uw e-mailadres wordt nooit getoond.
Velden met * zijn verplicht. Uw e-mailadres blijft privé.