Confederalisme is compleet onaanvaardbaar

LIBERALES is een onafhankelijke denktank binnen de liberale beweging. De leden zien het liberalisme als een progressieve beweging die opkomt voor de vrijheid van het individu, rechtvaardigheid en mensenrechten.

ARTIKEL VERSCHENEN IN “LIBERALES” NIEUWSBRIEF

DD 1 MAART 2013

_______________________________________________________________

CONFEDERALISME IS COMPLEET ONAANVAARDBAAR

essay Geert Messiaen

Er bestaat in de constitutionele doctrine geen enkele discussie over het feit dat een confederatie of statenbond een samenwerkingsverband is waarbij onafhankelijke staten bij verdrag regelen welke bevoegdheden ze samen wensen uit te oefenen. Met andere woorden, wie zegt voorstander te zijn van een confederale Belgische staat (contradictio in terminis) is meteen ook vóór de onafhankelijkheid van de deelstaten. Een confederaal België impliceert immers dat aan de deelstaten een volledige soevereiniteit wordt gegeven en dat zij nadien in een internationaal verdrag afspreken om bepaalde bevoegdheden samen uit te oefenen. Hoe dan ook houdt een confederaal België in: (1) dat eerst een splitsing in de deelstaten wordt doorgevoerd, (2) dat een einde wordt gemaakt aan de grondwet en dat deze wordt vervangen door een internationaal verdrag.

Confederalisme is dus geen doorgedreven vorm van federalisme. Confederalisme is wezenlijk iets anders en veronderstelt de onafhankelijkheid van de betrokken geconfedereerde staten. Concreet wil dat zeggen dat de confederalisten en de separatisten eigenlijk hetzelfde willen: de onafhankelijkheid van Vlaanderen en Wallonië. Over wat met Brussel dient te gebeuren spreekt niemand zich in dergelijke constructie uit. Alleen beloven de confederalisten dan om met de overige, voormalige Belgische deelstaten een internationaal verdrag te sluiten, terwijl de separatisten sensu stricto zelfs dat een brug te ver vinden. Het blijft evenwel onaanvaardbaar dat bepaalde politieke partijen die beweren het confederalisme na te streven, verzwijgen dat zij dus voor Vlaamse en Waalse onafhankelijkheid zijn. Van veel respect voor een eerlijk debat en voor de bevolking getuigt een dergelijke houding niet. Net zoals het betreurenswaardig is dat de pers nalaat hierop te wijzen.

Ik vind het wel onwaarschijnlijk dat zij die aan onze staatinrichting bricoleren blijkbaar niet de precieze draagwijdte kennen van hun eigen uitgangspunten. Nog erger is dat de bevolking niet correct wordt geïnformeerd over de ware implicaties van de 'legitieme Vlaamse eisen voor een confederale staat'. De fase waarin onduidelijkheid en mistspuiterij aanvaardbaar waren, is nochtans allang voorbij. Het is nog maar de vraag of de Vlaamse bevolking echt wel zit te wachten op het confederalisme. Is het groeiend aantal stemmen op een partij als de N-VA daarvoor werkelijk het ultieme bewijs of zijn er andere redenen? Zoals een onvrede over de traditionele partijen bij voorbeeld? Moet de bevolking over zo’n ingrijpend thema niet minstens haar mening worden gevraagd in een referendum? Het wordt hoog tijd om weer met de voeten op de grond te komen en de hele discussie in het breder kader te plaatsen waar ze thuis hoort. Confederalisme wordt voorgesteld als een doel op zich en niet als een middel om de overheid en dan vooral de dienstverlening aan de bevolking efficiënter te doen verlopen.

Zal het werkelijk efficiënter zijn? Ik heb zo mijn twijfels. Om te beginnen, een praktisch argument. Wanneer we spreken van onafhankelijke staten, zal Brussel bijna zeker een volwaardige stadsstaat worden en kan het logisch gezien geen hoofdstad meer zijn van een andere staat. Wat zal de verhuis van het Vlaams Parlement, van alle Vlaamse kabinetten en van alle Vlaamse administraties uit Brussel naar Vlaanderen de Vlaamse burger wel niet kosten? Diezelfde burger moet met de crisis nù reeds het gelag betalen door een slechtere openbare dienstverlening. En omgekeerd, welke weerslag zal dat vertrek hebben op de Brusselse economie? En dan blijft natuurlijk nog de vraag of er geen dringender problemen zijn om aan te pakken. Ik denk in de eerste plaats aan de wereldwijde economische crisis die ons al een jaar of vijf in de ban houdt.

Hoe kunnen we onze ziekteverzekering en onze pensioenen leefbaar houden in het licht van de vergrijzing? Hoe zorgen we ervoor dat de knelpuntberoepen in de zorgsector ingevuld raken? Ik denk anderzijds ook aan de torenhoge werkloosheid, vooral dan onder jongeren in de grote steden, aan de toenemende armoede en sociale uitsluiting en, deels als gevolg daarvan, aan de alsmaar toenemende kleine èn grote criminaliteit die een sociale tijdbom vormt onder ons samenleven. Ik denk tenslotte ook aan de gigantische milieuproblemen, te beginnen met de opwarming van de aarde, maar ook aan de opstapeling van gevaarlijke stoffen in de voedselketen, in de leefomgeving en dus ook in ons lichaam. Het zijn allemaal zaken die op een ruimer niveau moeten worden aangepakt. Daarom is het mobiliseren van de politieke energie voor gekissebis rond confederalisme alleen al vanuit ethisch standpunt compleet onaanvaardbaar!

Ik onderschrijf dan ook volledig het standpunt van Prof. Dr. Koen Lemmens, Prof. Dr. Paul de Hert en Prof. Dr. Serge Gutwirth die doceren aan de faculteit recht en criminologie van de VUB en een dergelijke oproep en visie eerder gepubliceerd hebben in de Morgen. Alsook de betekenis van het confederalisme van Murray Bookchin geschreven in november 1990 – verschenen in the Meaning of Confederalism – dit is trouwens de kern en de samenvatting van het bovenvermelde. Daarom zeg ik klaar en duidelijk confederalisme NEE, cohabitatie JA! België is een federale staat, samengesteld uit de gemeenschappen en de gewesten.

De auteur is ere-schepen Stad Roeselare, ere-provincieraadslid West-Vlaanderen, gewezen voogdij schepen Vaderlandslievende Verenigingen Roeselare, Voorzitter Nationale Vereniging voor Miliciens en Beroepsmilitairen – afdeling Noord- en Midden West-Vlaanderen

Geert Messiaen

Links

mailto:geert.messiaen@mut400.be

WEDERWOORD DOOR DHR FRANS VERMEULEN

zogenaamd: "confederalisme" in Liberales

Geachte Heer Messiaen,

Ik begrijp uw standpunt en ik weet dat deze kwestie begin 19-e eeuw leidde tot een geallieerd verzet tegen Napoleon, die met geweld één Europa wilde formeren. Nog maar goed 200 jaar geleden. De "confederalisten" wonnen deze strijd. In Amerika was het net andersom: 1861-1865.

Dit zegt dus wel wat. Blijkbaar zijn we er niet met een gelijkstelling unie = federatie.

U bekijkt de kwestie vanuit de Belgische context en dat is begrijpelijk. Toch moeten we als wereldburgers verder kijken dan onze neus lang is.

Ik heb met name Denis de Rougemont bestudeerd, de "founding father" van het nieuwe Europa na Wereldoorlog II. Deze Zwitserse federalist moest niets van staten hebben en dus ook de staatssoevereiniteit erkende hij niet. Hij pleitte voor een Europa van de regio's. Ik deel zijn standpunt: de staten moeten worden afgeschaft en de regio's moeten federaliseren.

Mijn punt is dat het woord "confederatie" de kwestie nodeloos vertroebelt. Deze term kan dan ook verdwijnen, want "federaliseren" gebeurt op vrijwillige basis, wat niet betekent: vrijblijvend. We hebben dus alleen het woord 'federatie' nodig.

Ik wil één ding heel sterk onderstrepen: federaliseren (= "confederaliseren"!) gebeurt uit noodzaak: to be or not to be.

In onze taal hebben we daar mooie uitdrukkingen voor: "samen uit, samen thuis", ofwel "één voor allen, allen voor één". Het wij-zij-denken wordt doorbroken op het moment dat iedereen inziet dat er niets anders op zit dan zich met elkaar te verbinden. In dat verband is vrijheid: de vrijheid om te kiezen vóór het leven en tégen de ondergang. Dit impliceert onder meer een ánder economisch paradigma dan het huidige wereldkapitalisme.

Stel u voor dat de mensheid wordt aangevallen door een buitenaardse geweldenaar en zie: binnen één seconde is de wereldfederatie een feit.

Immers: noodzaak.

Zo gebeurde het ook op 1 augustus 1291 toen drie Zwitserse kantons zich met elkaar verbonden: Uri, Schweitz en Unterwalden, die zich tegen een buitenlandse dwingeland moesten kunnen verdedigen: het Zwitsers Eedgenootschap ("foedus pactam"), een vrijwillige act uit noodzaak.

Als je dat nu vergelijkt met de huidige EU dan valt meteen het verschil op:

Ze begon uit noodzaak in de vorm van de EGKS tussen Duitsland en Frankrijk. Immers: nooit meer zo'n oorlog!

Maar allengs is de EU verworden tot een wens van de gesjeesde lui die het geld hebben en ook de macht willen hebben.

Van noodzaak is geen sprake meer, al wordt dat voortdurend gezegd. De rijken willen gewoon de macht, maar dat is een wens, géén noodzaak!

En dat is dus niet: federaliseren! De EU wordt nu gedicteerd door de multinationals. Ze hebben het prille federaliseringsproces ingepalmd, bezet.

Kortom: als een federatie (= "confederatie"!) zich ontwikkelt van noodzaak naar wens, dan is dat een ontsporing. Ik noem het: verraad.

De EU wordt nu feitelijk met geweld op de been gehouden. De meerderheid is tegen. Ziet u de overeenkomst met de "federalist" Napoleon?

We moeten verstandig worden en Denis de Rougemont volgen in een "vrijwillige" maar desalniettemin noodzakelijke federatie van regio's.

Dát is de oplossing! Dan krijgen de Europese burgers weer het gevoel dat ze er iets toe doen!

En wat de soevereiniteit betreft?

Er zijn er maar twee: de individuele soevereiniteit van elke wereldburger (onschendbaar) en die van "de Maker van het heelal" (ook onschendbaar), hoe je dat verder ook invult. Want alle mensen zijn gelijkwaardig!

Met dank voor uw artikel in Liberales.

Hartelijke groet,

Frans M. Vermeulen, lid van de Nederlandse wereldfederalisten binnen de WFBN

Florahove 24

4702 EZ Roosendaal

fdvermeulen@home.nl <mailto:fdvermeulen@home.nl

Geert Messiaen