Basisgezondheidszorg voor armen ?

Een bijzonder symposium ging door in het Vlaams parlement eind 2010 ivm armoede en gezondheidszorg in Vlaanderen, ingericht door het Verbond van Vlaamse medisch-wetenschappelijke verenigingen.

Biezonder viel me de werkgroep basisgezondheidszorg voor armen op.

Heel wat benaderingen en voorstellen wil ik onderschrijven en steunen.

De resultaten van dit symposium werd recent in een degelijk verslagboek uitgebracht.

Het staat ontegensprekelijk vast dat gezondheid afhangt van verschillende sociaal-economische determinanten (onderwijs, toegang tot tewerkstelling, arbeidsvoorwaarden, huisvestingsbeleid, inkomen, toegang en kost van verzorging .... . Deze hebben inderdaad veel meer invloed op ziekte en sterfte dan geneeskunde en de medisch technische vooruitgang dan men zou denken.

Jobverlies, spanningen op het werk, in het gezin, kunnen leiden tot depressie. Ongeneeslijke ziekten in de huiskring, bij familie, verlies van een kind .. kunnen leiden tot een cumulatieve invloed op de gezondheid en de mortaliteit.

De sociale omgeving, de buurt en de gemeenschap waarin men leeft, beïnvloeden m.i. niet alleen het karakter, temperament, maar beïnvloeden ook de persoonlijke levensstijl.

Een belangrijke bevolkingsgroep dient gezondheidszorgen uit te stellen omwille van financiële redenen.

Vandaar dat goede gecoördineerde gezondheidspromotionele acties en preventiecampagnes in de gezondheidszorg opgezet door ziekenfondsen steeds meer belangrijk zijn en worden in onze samenleving.

Statistieken wijzen uit dat van onze 3 gewesten de Brusselse bevolking onder de armoede risicogrens leeft. Brussel 26 %, Vlaanderen 10 %, Wallonië 19 %. (algemene directie statistiek en economische informatie 2008).

Betekent dit ook niet dat we met zijn allen verzekeringsinstellingen, overheid en gezondheidsverstrekkers meer dan ooit nog meer werk dienen te maken in de komende decennia van de eerste- lijngezondheidszorg.

Mag ik in die zin eveneens verwijzen naar de noodkreet van de wereldgezondheid organisatie in 2008.

Eerstelijns werkers, zeg maar basisgezondheidswerkers in de buurt zijn onmiddellijk betrokken op die factoren die de gezondheid in een nabije gemeenschap en wijk beïnvloeden.

Voorziet de overheid echter voldoende stimuli, initiatieven … en middelen voor de eerste lijn om die rol ten volle op te nemen? Nee!

Is het dan ook niet wraakroepend aan het worden dat het splitsen van een land, of de ultieme oplossing voor BHV ...veel belangrijker is of lijkt dan de aanpak van de problematiek van kansarmen in een bepaald gewest - en meer zelfs leidt tot het uithollen van solidariteit, waar we met zijn allen zo prat op zijn in een land dat in het buitenland benijd wordt voor zijn goed gezondheidssysteem.

Het wordt tijd dat onze politici die richting ingaan.

Geert Messiaen

Secretaris-generaal

Geert Messiaen